Bu hafta sonu için öne çıkan iki okuma önerisi, korku ve gerilim ekseninde ilerleyen ama bunu farklı araçlarla yapan The Dorians ve Red Roots oldu. İlki Nick Cutter’ın romanı olarak dikkat çekerken, ikincisi Lorenzo De Felici’nin çizgi roman serisi olarak daha tuhaf, daha öngörülemez bir anlatı kuruyor. Her iki yapım da ilk anda gizem duygusunu öne çıkarıyor ve okuru, neyle karşı karşıya olduğunu tam olarak anlamadan hikâyenin içine çekiyor.
The Dorians, adından da anlaşılacağı üzere Oscar Wilde’ın The Picture of Dorian Gray eserine açık bir gönderme taşıyor. Hikâye, ölüm döşeğindeki beş kişinin, onlara hayatta ikinci bir şans sunan gizemli bir kişiyle karşılaşmasıyla başlıyor. Teklif edilen şey, gençliklerini geri kazandırabilecek deneysel bir tedavi. Romanın temel gerilimi de bu noktada kuruluyor: kulağa umut verici gelen bu müdahalenin arkasında, kontrol edilmesi zor ve son derece tehlikeli bir biyolojik unsur yatıyor.
Kitabın tanımında, söz konusu sırrın ileri teknolojiyle yönlendirilen kadim ve sıra dışı bir biyolojik etkene dayandığı belirtiliyor. Vicdanı olmayan ama milyarlarca yıl boyunca varlığını sürdürmesini sağlayan güçlü bir hayatta kalma dürtüsüne sahip bu unsur, hikâyeyi etik ikilemlerden doğrudan bedensel dehşete taşıyor. Başlangıç kısmı, gençlik ve ölümsüzlük fikrini bilimsel bir atılım gibi sunsa da, süreç çok hızlı biçimde ahlaki ve fiziksel bir felakete dönüşüyor. Romanın en güçlü taraflarından biri de burada ortaya çıkıyor: gerilimi yükseltirken rahatsız edici beden korkusu öğelerini etkili biçimde kullanması.
Red Roots ise ilk iki sayısıyla daha parçalı, daha kaotik ama aynı ölçüde merak uyandırıcı bir yapı sunuyor. Hikâyenin başında yolları kesişmemiş gibi görünen iki karakter tanıtılıyor: evinde korkunç bir keşif yapan bir öğretmen ve öldürme dürtüsüyle hareket eden bir adam. Bu iki ayrı hattın birleşmesiyle birlikte anlatı daha da tuhaf bir hâl alıyor. Sayfalar ilerledikçe sürekli yeni ve beklenmedik bir şeyle karşılaşma hissi, serinin temel çekiciliğini oluşturuyor.
Şimdilik Red Roots için söylenebilecek en net şey, alışıldık bir çizgi roman ritmi sunmadığı. İlk sayı okuru sürekli yön değiştirerek şaşırtırken, bu hafta çıkan ikinci sayı bu hissi daha da güçlendiriyor. Sonuç olarak The Dorians, daha klasik bir bilimsel korku zemini üzerinde sert bir gerilim arayanlara; Red Roots ise ne tarafa gideceği belli olmayan, bilinçli biçimde tuhaf bir deneyim isteyenlere hitap ediyor. İki yapım da hafta sonu okuma listesine rahatlıkla eklenebilecek türden.
