Palantir CEO’su Alex Karp, Nvidia ile yürütülen Sovereign AI OS Architecture ortaklığı üzerine yaptığı bir röportajda, frontier AI olarak anılan şirketlere yönelik sert eleştirilerde bulundu. Karp, OpenAI ve Anthropic gibi firmaların müşterilere sundukları değerin tartışmalı olduğunu, buna karşın bu müşterilerin verilerinden ve iş süreçlerinden dolaylı biçimde faydalandıklarını ileri sürdü.
Karp’a göre ABD’deki büyük şirketler bu durumdan memnun değil. Röportaj sırasında kurumların “değer üretmeyen tokenlar” için ödeme yaptığını söylerken, AI şirketlerinin müşterilerin “weights and alpha” olarak tanımladığı unsurları da topladığını iddia etti. Buradaki ifade, yalnızca ham veriyi değil; şirketlerin veri bağlantılarını, iş akışlarını ve operasyonel bilgisini de kapsıyor.
Açıklamaların ardından Palantir hisseleri aynı gün yaklaşık %9 yükselirken, bazı diğer AI şirketlerinin hisselerinde düşüş görüldü. Karp’ın çıkışı, özellikle kurumsal AI kullanımında veri sahipliği ve model eğitimi konularını yeniden gündeme taşıdı.
Palantir’in ürün yaklaşımı bu tartışmada önemli bir ayrım noktası oluşturuyor. Şirketin çözümlerinin önemli kısmı on-premises ya da buna yakın yapılarda sunuluyor. Ayrıca CMMC Level 2 ve ISO27001/17/18 gibi çeşitli sertifikasyonlara sahip olduğu belirtiliyor. Karp, Palantir’in müşteri verileriyle model eğitimi yapmadığını, bunun yerine başka tarafların modellerini kullandığını ve müşteri verisiyle yeniden eğitmediğini savunuyor.
Şirketin öne çıkardığı yaklaşım “ontology” olarak adlandırılıyor. Basitleştirilmiş haliyle bu yöntem, iş verisinin sınıflandırılmasına, varlık tanımlarına ve davranış ilişkilerine odaklanıyor. Karp’ın temel argümanı, büyük dil modellerinin gelişmesi için sürekli yeni ve daha iyi bilgiye ihtiyaç duyduğu; bu nedenle bazı sağlayıcıların hem kullanım ücreti alıp hem de aynı verilerle kendi modellerini iyileştirmesinin müşteriler açısından risk oluşturduğu yönünde.
Bu risk, kurumların kendi bilgi birikimiyle AI sistemlerini dolaylı olarak eğitmesi ve sonrasında benzer yeteneklerin daha geniş ölçekte başkalarına sunulabilmesi olarak özetleniyor. Karp ayrıca token başına ücretlendirme modelinin üretilen gerçek iş değerini yansıtıp yansıtmadığını sorguluyor. Eğer bu sistemler gerçekten yüksek ekonomik değer yaratıyorsa, neden ücretlendirme doğrudan bu değer üzerinden yapılmıyor sorusunu gündeme getiriyor.
Karp, veri güvenliği tarafında da daha net güvenceler istendiğini vurguladı. Kurumların verinin kime ait olduğunu, nerede önbelleklendiğini ve prompt’ların ne kadar güvenli olduğunu bilmek istediğini söyledi. Üçüncü taraf hizmetlere dayanan yapılarda ise aynı sözleşmesel yükümlülüklerin her halka için geçerli olmamasını ek bir sorun olarak değerlendiriyor. Öte yandan Karp, kendi şirketinin de bu tartışmanın tamamen dışında olmadığını kabul ediyor; ancak açıklamaları, Palantir’in on-premises ve kontrollü kurumsal AI yaklaşımını öne çıkarma stratejisiyle de örtüşüyor.
