Marvell, AI iş yüklerinin artan bellek ihtiyacına karşı Structera CXL ailesinde veri sıkıştırmasını devreye alan iki yeni denetleyici tanıttı: Structera X ve Structera A. Şirketin odağı, mevcut DRAM kapasitesini daha verimli kullanmak ve bellek tarafındaki bant genişliği baskısını azaltmak.
Her iki çözüm de CDB adı verilen özel bir Compression-Decompression Block içeriyor. Bu donanım bloğu, veriyi DRAM’e yazılırken gerçek zamanlı olarak sıkıştırıyor, okunurken de açıyor. Sürecin ana işlemciden bağımsız çalışması, yazılım tabanlı sıkıştırmaya kıyasla ana sistem kaynaklarını serbest bırakıyor. Marvell ayrıca bu yapının OCP’ye sunulan spesifikasyonlarla uyumlu olduğunu ve üretimde satılan inline sıkıştırmalı tek CXL bellek denetleyicisi olduğunu belirtiyor.
Structera X, bellek genişletme odaklı bir CXL denetleyicisi olarak konumlanıyor. CXL 2.0 ve PCIe 5.0 x16 ya da 2×8-port desteği sunan çözüm, 200 GB/s’ye kadar bellek bant genişliğine ulaşıyor. Denetleyici; dört ARM Cortex M7 çekirdeği, 56 MB son seviye önbellek, 4 DDR kanalı, çok kanallı DMA ve AES-XTS 256-bit bellek şifreleme/şifre çözme özellikleri taşıyor. Sistem tarafında kanal başına üç DIMM desteği, DDR5 ile 6TB üzeri ve DDR4 ile 4TB üzeri kapasite desteği veriliyor.
Structera A ise near-memory accelerator olarak tasarlanmış bir çözüm. CXL 2.0 / PCIe 5.0 x16 bağlantısı kullanan denetleyici, 200 GB/s bellek bant genişliği ve 4 adet DDR5-6400 kanal sunuyor. Kanal başına iki DIMM desteğine ek olarak 16 adet Arm Neoverse V2 çekirdeği 3.2 GHz hızında çalışıyor. Pakette ayrıca dört ARM Cortex M7 çekirdeği, 64 MB son seviye önbellek, inline LZ4 sıkıştırma/açma ve XTS-AES 256-bit şifreleme bulunuyor.
Marvell’in kullandığı algoritma, kayıpsız çalışan LZ4’ün özelleştirilmiş bir sürümü. Desteklenen sayfa boyutları 4KB ve 1KB, sıkıştırma efor seviyesi ise 0 ile 3 arasında ayarlanabiliyor. Teorik azami sıkıştırma oranı, tamamen sıfır veri içeren sayfalarda 64:1 olarak veriliyor.
Gerçek dünya veri tiplerinde açıklanan sonuçlar daha anlamlı bir tablo çiziyor. Structera donanımı XML verisinde 2.75x, veritabanı verisinde 3.64x, kaynak kodda 2.00x, web içeriğinde 1.67x, doğal dil verisinde 1.32x ve derlenmiş ikili içerikte 1.68x sıkıştırma oranına ulaşıyor. Bu değerler, ana sistem tarafındaki LZ4 sonuçlarına oldukça yakın seyrediyor. Böylece bellek kapasitesi ve bant genişliği verimliliği artarken, yazılım tabanlı sıkıştırma ihtiyacı da azaltılmış oluyor.
