Bluetooth codec, ses verisinin kaynaktan kulaklık ya da hoparlöre nasıl kodlanıp çözüldüğünü belirleyen aktarım yöntemidir. Aynı müzik dosyası farklı codec’lerle iletilebilir, ancak kullanılan yöntem; kalite, gecikme, bağlantı kararlılığı ve pil tüketimi üzerinde doğrudan etkili olur. Bluetooth bağlantısının toplam bant genişliği de sınırlı olduğu için, güncel cihazlarda gerçek anlamda kayıpsız ses Bluetooth üzerinden tek başına pratik olarak mümkün değil.
Temel kavramlar arasında bit rate, bit depth ve sample rate yer alıyor. Bit rate, saniyede aktarılan veri miktarını; bit depth, dinamik aralığı etkileyen bit seviyesini; sample rate ise sesin saniyede kaç kez örneklendiğini ifade ediyor. Genel olarak daha yüksek değerler daha fazla ses bilgisinin korunmasına yardımcı oluyor, ancak tek başına tabloya bakmak yeterli değil.
Tüm Bluetooth cihazlarda ortak standart codec SBC. Bunun yanında AAC, AptX, AptX HD, AptX Adaptive, AptX Lossless, LDAC, LHDC, LC3 ve Samsung Scalable gibi alternatifler bulunuyor. Verilere göre SBC 345 kbps, AAC 264 kbps, AptX 352 kbps seviyesine çıkarken; AptX HD 576 kbps, Samsung Scalable 512 kbps, LHDC 900 kbps ve LDAC 990 kbps değerlerine ulaşabiliyor. AptX Lossless ise 1.2 Mbps ile listede en yüksek aktarım hızlarından birini sunuyor. 24-bit ve 96 kHz desteği özellikle AptX Adaptive, AptX Lossless, LDAC ve LHDC tarafında öne çıkıyor.
Buna karşın en yüksek bit rate her zaman en iyi gerçek dünya sonucu anlamına gelmiyor. Sıkıştırma verimliliği, üreticinin koyduğu sınırlar ve bağlantı kalitesi sonucu değiştirebiliyor. Örneğin SBC teoride 345 kbps desteklese de bazı üreticiler bunu 256 kbps ile sınırlayabiliyor. Ayrıca LDAC, AptX Adaptive, AptX Lossless, LHDC ve LC3 değişken bit rate kullandığı için performans sinyal gücüne göre dalgalanabiliyor.
Codec seçimi cihaz tarafında da kısıtlı olabiliyor. Apple ekosistemi AAC ve SBC ile sınırlıyken, Android cihazlarda geliştirici seçenekleri üzerinden Bluetooth Audio Codec menüsünden seçim yapılabiliyor. Sonuç olarak “en iyi” codec tek bir isim değil; cihaz uyumluluğu, bağlantı koşulları ve kullanım senaryosu belirleyici oluyor.
