Nintendo, The Legend of Zelda: Ocarina of Time remake için geliştirici söyleşisinin ilk iki bölümünü yayımladı. Switch 2’ye özel olarak hazırlanan yapım, 5 Kasım Perşembe günü çıkacak. Paylaşılan detaylar arasında en dikkat çekici olanı ise oyunun Hyrule tasarımına dair erken bir karar oldu: yeni sürümde dünya yapısı bilinçli olarak kesintisiz olmayacak.
Bu tercih, özellikle Breath of the Wild ve Tears of the Kingdom ile kıyaslandığında seride belirgin bir yön farkına işaret ediyor. Oyun direktörü HokWai Ng, ekibin temel hedefinin her bölgenin hissini ve bölgeler arasındaki bağlantı biçimini korumak olduğunu belirtiyor. Buna göre remake, orijinal oyunda olduğu gibi farklı alanlar için ayrı haritalar kullanacak; yani oyuncular tüm dünyayı tek parça ve yüklemesiz bir açık alan olarak dolaşmayacak.
Ng’ye göre bu yaklaşımın nedeni yalnızca teknik ya da üretim planlaması değil, doğrudan deneyimin kendisi. Ekip, yeni bir alana geçildiğinde oyuncunun yine ilk oyundaki gibi heyecan hissetmesini amaçlıyor. Bir haritadan diğerine geçişin, geride kalan macerayı kısa süreliğine değerlendirmek ve sıradaki bölge için merak oluşturmak adına doğal bir eşik oluşturduğu düşünülüyor. Projenin temel ilkesi de bu noktada özetleniyor: görseller değişebilir, ancak deneyim değişmemeli.
Sanat yönetmeni Aya Shida da bu kararın özellikle Hyrule Field tasarımını nasıl etkilediğini anlattı. Keşfedilebilen alanlara yüksek düzeyde ayrıntı verilirken, ulaşılamayan bölgelerde görsel bilgi bilinçli olarak daha sınırlı tutulmuş. Böylece bu kısımlar uzak manzara gibi okunuyor. Buna ek olarak kale ve yel değirmeni gibi simgesel yapılar, ölçekte çeşitlilik yaratmak için daha büyük tasarlanmış.
Görsel anlatımdaki hedef yalnızca estetik değil, oynanış okunabilirliği de olmuş. Ekrana bakan oyuncunun, kırılabilir bir nesnenin arkasında bir şey saklı olabileceğini ya da belirli bir noktanın bir görüş alanı sunduğunu doğrudan anlayabilmesi istenmiş. Başka bir deyişle oyun, ipuçlarını açık yönlendirmeler yerine çevre tasarımıyla vermeye çalışıyor.
Sanat tarzı tarafında ekip, erken aşamada “kukla tiyatrosu hissi” ve “pratik efektli filmlerin analog hissi” gibi ifadeleri anahtar kavram olarak kullanmış. Amaç, katı biçimde gerçekçi olmayan ama yine de gerçek bir dünyadaymış izlenimi veren bir görünüm oluşturmak. Serinin yapımcısı Eiji Aonuma da burada ilginç bir noktaya değiniyor: Nintendo 64 dönemindeki ekip, bugün geçmişe dönük nostaljiyle anılan oyunu üretirken aslında nostaljinin değil, dönemin en ileri çizgisinin peşindeydi.
Şimdilik açıklanan bilgiler, remake’in modern Zelda oyunlarının açık dünya anlayışını birebir takip etmek yerine Ocarina of Time’ın özgün ritmini ve alan geçişlerine dayalı yapısını korumaya odaklandığını gösteriyor. Yani bu yapım, daha büyük ve daha serbest bir Hyrule sunmaktan çok, tanıdık macerayı güncel görsel ve tasarım araçlarıyla yeniden kurmayı hedefliyor.
