Bileşen sıkıntıları ve yüksek fiyatlar PC tarafında kullanıcıları zorlarken, maker topluluğu daha yaratıcı ve sıra dışı çözümler üretmeye devam ediyor. Bu kez Polymatt, modern USB bağlantısını çok eski bir bellek teknolojisiyle birleştiren dikkat çekici bir proje ortaya koydu. Hazırlanan cihazın toplam kapasitesi sadece 64 bit, yani 8 byte. Evet, byte değil bit seviyesinde bir depolama alanından söz ediliyor.
Projenin temelinde Magnetic Core Memory, yani manyetik çekirdek bellek yer alıyor. Polymatt’ın tamamlanan cihaz için yaptığı özet oldukça net: silikon yağ içine yerleştirilmiş ve elde dizilmiş 64 adet demir halka. Her bir halka 1 bit veri saklayabiliyor, böylece toplam kapasite 64 bit oluyor. Günümüz standartlarında son derece ilkel görünen bu yaklaşım, bir zamanlar Apollo uzay araçlarının yönlendirme bilgisayarlarında da kullanılmıştı.
Projede kullanılan en kritik parçalardan biri, eski bir Rus bilgisayarından sökülen küçük manyetik halkalar oldu. Ardından cihazın geri kalan bölümleri elde üretildi. Süreçte havya, CNC makinesi ve Bambu Lab A2L 3D yazıcı gibi araçlardan yararlanıldı. Sonuç olarak teknik açıdan çok sınırlı ama işçilik bakımından oldukça özenli görünen bir USB bellek ortaya çıktı.
Polymatt, bu cihazı esprili biçimde “dünyanın en kötü USB sürücüsü” olarak tanımlıyor. Kapasite-ağırlık oranına bakıldığında buna itiraz etmek zor. Ancak masaüstünde sergilenecek bir obje olarak tasarımı hayli güçlü görünüyor. Üstelik bu eski bellek yaklaşımının bazı pratik avantajları da var. Cihaz enerjisiz durumda veriyi koruyabiliyor; yani kalıcı depolama sağlıyor. Ayrıca modern bellek türlerinin çoğunu bozabilecek radyasyon darbelerine karşı daha dayanıklı bir yapı sunuyor.
Test aşamasında cihazın klasik bir USB depolama aygıtı gibi çalışmadığı görülüyor. Kullanıcı burada normal dosyalar kopyalamıyor; bunun yerine manyetik çekirdek bellek dizisi üzerinde tutulan core.txt adlı tek bir kalıcı dosyayı düzenliyor. Güç bağlantısı kesilip yeniden verildiğinde verinin korunması da doğrulanmış durumda. Böylece bu el yapımı USB cihazının gerçekten non-volatile, yani kalıcı bellek özelliği taşıdığı gösterilmiş oldu.
Benzer bir çalışma daha önce Japon bir teknoloji meraklısı tarafından yapılmış ve 128 byte kapasiteli bir manyetik çekirdek USB sürücüsü üretilmişti. Polymatt’ın çözümü kapasite açısından bunun gerisinde kalsa da, genel bitiş kalitesi ve sunumu daha derli toplu görünüyor. Silikon yağ kullanımının teknik açıdan şart olmadığı belirtilse de, estetik tercih olarak projeye farklı bir karakter kattığı anlaşılıyor.
